ความเอ๋ย..ความฝัน
เคยอยู่ เคียงกัน วันก่อนเก่า
เป็นเด็กน้อย ร้อยฝัน ในวันเยาว์
ไร้หนาม ความเศร้า ในเงาฝัน
เคยฝัน ถึงวันอันสดสวย
เป็นคนรวย ความดี ที่สุขสันต์
แม้นไม่มี เพชรพลอย เป็นร้อยพัน
ขอมีวัน ที่ดีงาม ตามจิตใจ
ฝัน...อาจเป็นฝัน อันสดสวย
แต่เพียงฝัน ไม่อาจช่วย ใครใครได้
ฝ่าฟัน ดันสองเท้า ให้ก้าวไป
สุดทางฝัน บันดาลใจ ให้เป็นจริง
จนเป็นฝัน ที่ง่ายงาม ตามความคิด
เป็นภาพฝัน อันลิขิต ชีวิตยิ่ง
ค่อยค่อยฝัน จนค่อยเห็น เป็นความจริง
สร้างสรรค์สิ่ง ที่ดีงาม ตามฝันไป
ความเอ๋ย ความฝัน
อาจแปรผัน เมื่อตื่นจากฝัน ในวันใหม่
อาจมิได้ ตามฝันดี ที่ตั้งใจ
ไม่เป็นไร ยังโชคดี ที่ฝันเป็น...
วิจักขณ์
๑๕ ต.ค. ๔๕
No comments:
Post a Comment